Nederland verandert in hoog tempo in een Politiestaat met Veiligheid als Excuus en Vrijheid als Betalingsmiddel.


De Franse filosoof Alain Gérard Slama signaleerde in 1993 al een verandering van de verzorgingsstaat in de richting van wat hij de 'preventieve staat' noemt. De preventieve staat zorgt niet alleen voor de burger, maar anticipeert ook op alle conflicten waarin deze terecht zou kunnen komen. Hij spreekt verder over een "zachtaardig totalitarisme" aangedreven door veiligheid, maar ook hygiëne en gezondheid, als belangrijkste principes.
Meerdere criminologen maken melding van een overgang van een verzorgingsstaat naar een veiligheidsstaat.
In toenemende mate voelen we ons onveilig. Hoe komt dat?

Volgens mij door onze niet te bevredigen sensatiezucht, de toenemende mediamiddelen die we tot onze beschikking hebben en de media die een onevenredige aandacht schenkt aan sensatie.

De Nederlander Hans Boutellier borduurt hierop verder en spreekt over een veiligheidsutopie. En dat brengt ons bij de essentie: onvoorwaardelijk streven naar veiligheid is niet alleen naïef - het is namelijk volstrekt onbereikbaar - het maakt ook blind voor de kostprijs die eraan verbonden is. En die kostprijs wordt door de samenleving betaald in vrijheid. En als ik me niet vergis wil iedereen toch leven op zijn eigen manier, en niet op één en dezelfde opgelegde manier. We zijn nog net geen opgesloten legbatterijkippen. Nog net geen complete grijze soep. Maar daar wordt - door de overheid - aardig aan gewerkt. Stap naast de reguliere baan of steek je hoofd boven het maaiveld en ze proberen je kop er af te zeisen en wel door middel van alle stompzinnige regels die ze je proberen op te leggen. Probeer maar eens bezwaar te maken tegen een regel die je niet bevalt, veel succes ermee, een Salomonsoordeel kan je in Nederland niet verwachten. Ik heb het diverse keren geprobeerd, met als uitschieter één rechtszaak die maar liefs 13 jaar duurde, maar je trekt gewoon aan het kortste eind. Gezond verstand kreeg ik er bij die klootzakken gewoon niet in.
        De reductie van veiligheidsrisico's is tegenwoordig de doelstelling. Het Nederlandse "voorbeeld" leert ons overigens dat ook "waarden en normen", en de herwaardering van het "fatsoen" in de strijd tegen onveiligheid worden geworpen. Luister maar naar Balkenende die kan over niets anders meer praten, de christelijke zak. Volgens mij denkt hij nog steeds dat hij missionaris is. Ging hij maar naar Papua Nieuw Guinea met zijn missie en vraten ze hem daar maar op.
Samen met de Christenunie is hij de tijd flink aan het terugdraaien, zo het Victoriaans tijdperk weer in. Een dolle neger over hem heen zou hij waarschijnlijk aardig van opknappen.
        In toenemende mate leveren we onze vrijheid in. Flitspalen, camera’s op elke hoek, extreem hoge boetes voor minimale vergrijpen zoals te hard rijden - vaak minder dan een luttele 10 km per uur - het niet dragen van een gordel, telefoneren in de auto, rechts inhalen - wat normaal is in de VS - over doorgetrokken strepen rijden noem maar op, de lijst is praktisch oneindig lang. Het uitgangspunt is ‘veiligheid’ en het beperken van het al zeer lage aantal slachtoffers.
       
Hoe ervaar ik die zogenaamde toegenomen veiligheid op de weg:
Ik rij al heel lang niet meer relaxt van A naar B. Voortdurend kijk ik nerveus op mijn teller of ik niet in aanmerking kom voor weer een fikse boete. Tegelijkertijd kijk ik of er geen meetapparatuur in de berm of net boven de vangrail staat.
Daarbovenop speur ik de kim af of er niet zo’n ‘nietboevenvangendeburgerlulmetpetopenradarinzijnhand’ op een halve kilometer afstand achter een boom verscholen staat die mijn dag wil verzieken. Hoe moet ik nou nog tijd over hebben om fatsoenlijk te kunnen autorijden en het overige verkeer in de gaten houden?
       Ex-opperhoofd van het Bureau Verkeershandhaving Openbaar Ministerie ‘Koos Spee’ mogen ze van mij opknopen aan de hoogste boom - de laagste mag ook - als ‘hij maar met zijn voetjes van de vloer blijft’ (laat ik hier maar bijzetten dat het bij wijze van spreken is, anders knoopt die eikel mij op - bij wijze van spreken - die klootzak heeft totaal geen relativeringsvermogen, laat staan enig gevoel voor humor).
Als het aan die joker ligt dan zitten we straks in de auto als een aan elkaar geritst treintje volledig gecontroleerd van buitenaf.
Tief op met je controle. Waar is nog de lol van het autorijden?
Het leven bestaat niet alleen uit het vermijden van risico en zeker niet als dat vermijden afgedwongen moet worden.

Maar is het wel zo noodzakelijk om het aantal slachtoffers op dit gebied terug te dringen? Leveren we niet te veel bewegingsvrijheid in? Worden we niet bang van alle voorzorgsmaatregelen die genomen worden?

Kijken we even naar onderstaand schema waarin de doodsoorzaken in oppervlakte en percentage zijn weergegeven van 2002 tot en met 2006.

Dan vallen een aantal zaken op:
        1. We moeten zoeken naar het stukje verkeersongevallen. Ik wil niet zeggen dat het te verwaarlozen is maar de cijfers spreken voor zich, 0.63 procent van het aantal doodsoorzaken. 0.63 procent? Dat is één op de 159 doden.
Draaien we het om dan sterven 158 mensen van de 159 NIET in het verkeer. 99.37 % van 159. Volgens mij valt op de overgebleven 99.37 % nog aardig wat winst te maken. Meer dan in het verkeer.
Maar ja, dat zal dan wel minder opleveren voor de overheid. Het verkeer is nou eenmaal de melkkoe van de staat, niks veiligheid, gewoon harde knaken. Is het niet via de idioot hoge belasting op brandstoffen (70%! - we hebben de duurste brandstoffen van Europa - ) dan is het wel op lullige overtredingen. Was in 2007 toch nog goed voor 12.640.881 boetes, goed voor 550 miljoen euro. Dat bedrag zal, door nieuwe verhogingen, in de schaduw gezet worden door de opbrengst van 2010.
        2. Ik mis in de grafiek het aantal medische blunders met de dood tot gevolg. Die zal ik hier even aanvullen: In Nederlandse ziekenhuizen overlijden jaarlijks 1960 patiënten door medische fouten (peiljaar 2008). Dat is 5,5 procent van alle patiënten die in ziekenhuizen overlijden. Tevens betekent dit een ‘verslechtering’ ten opzichte van het jaar 2004: de cijfers waren toen 1735 patiënten, respectievelijk 4,1 procent!
Ook lopen 38.000 patiënten er ‘vermijdbare’ schade op, blijkt uit onderzoek naar medische ongevallen in ziekenhuizen over het jaar 2008. (waren er 30.000 in 2004; ook niet echt een verbetering)
        Die 1960 medische blunder-doden is 248%!!! van het aantal verkeersdoden in 2007 (791). Schop eens een paar artsen goed onder hun ballen of geef ze forse boetes bij falen, misschien levert dat een vermindering van doden op. Zij worden sowieso al erg goed betaald, mag er voor de grote kwantiteit aan geld wel wat kwaliteit aan zorg tegenover staan.


Dan nog dit: Een ingezonden brief in de Telegraaf van 05-01-09 als illustratie tot het inperken van onze vrijheid: ‘Sinds halverwege jaren '90 woon ik in Nederland. Ik ben na de val van de muur uit de DDR vertrokken. Mijn wieg stond in een land dat bekend staat en stond als een politiestaat. Hoe langer ik hier woon, des te meer ik begin te beseffen dat NL intussen is afgegleden naar dezelfde dictatuur. De gevreesde Stasi verschilt niets van de Zaanse verhoormethode, niets van de manier waarop je hier "aangesproken" wordt door een diender. Mensenrechten? Die bestaan hier helemaal niet. Rookverbod, totaal debiele boetes die nergens over gaan en ga zo maar door. Allerlei lieden met een controlerende functie, van parkeerwachten tot vuilniszakkencontroleurs,... heeft u hond wel een penning om? Uniformen, uniformen, uniformen. Persvrijheid? Denk aan de cartoonist Dhr. Nekschot. Verkiezingen? Eén grote farce. Als een politicus zegt waar het op staat, wordt dat zijn dood. Kabinet Balkenende 28 komt hier nog, die man gaat wel weer weg, maar dezelfde 'leider' komt er weer voor in de plaats. Werkelijk ieder plezier wordt óf belast óf verboden. Je salaris? dat wordt voor de helft afgepakt en de rest wordt je afgenomen via allerlei heffingen die vaak niet eens mogen, maar hier gewoon verzonnen worden (neem bijv. de BPM, het is één Europa, maar in het buitenland bestaat het niet). Justitie? Ga maar procederen tegen de staat, win je toch nooit. Het vrije Nederland? Dat bestaat helemaal niet.’ Ossie, uit Amsterdam.