Lawrence of Arabia


Nadat Lawrence vanuit Akaba de Sinaï woestijn met twee jonge mannen, eigenlijk jongens nog, overgestoken is naar Caïro spreekt hij daar met generaal Allenby.
De generaal feliciteert hem met het veroveren van de stad Akaba op de Turken. Hij wil Lawrence terugsturen om zijn werk voort te zetten.
Lawrence bedankt hem daarop beleefd maar vindt het geen goed idee.
Waarop de generaal hem zegt dat het geen verzoek is. Lawrence herhaalt dat hij het geen goed idee vindt om hem terug te sturen. De generaal vraagt hem waarom.
Lawrence hapert en begint te vertellen: ‘Ik heb twee mensen gedood. Twee Arabieren…
Een van hen was een jongen… Dat was……gisteren. Ik leidde hem het drijfzand in.
De ander was een man. Dat was…voor Akaba. Hoe dan ook… ik moest hem executeren met mijn pistool. Er was iets wat me tegenstond’.
Generaal: ‘Natuurlijk’.
Lawrence: ‘Nee, iets anders’.
Generaal: ‘Ok, laat het een waarschuwing zijn’.
Lawrence: ‘Nee, het was iets anders’.
Generaal: ‘Wat dan?
Lawrence : ‘Ik genoot ervan…’

In deze film is op meesterlijke wijze de ervaring met zo’n plotselinge gewaarwording van afwijkend gedrag, hier sadisme, neergezet door Peter O’ Toole. Bovenstaande scène maakt de ‘geschilderde’ scène waarin Lawrence in gedachten verzonken zit op zijn dromedaris in het verlaten dorp aan het Suezkanaal duidelijk (voorafgaand aan zijn bezoek aan generaal Allenby).
        De vraag is wat hij aan het overdenken is: Is zijn neiging tot sadisme een zonde en vraagt hij zich af hoe hij met die zonde moet omgaan (met name in de openbaarheid) of vind hij het geen zonde maar een persoonlijk kenmerk - waar hij nu eenmaal mee behept is - en moet hij proberen om zo goed mogelijk die situaties te vermijden zodat hij niet meer in de verleiding komt om zijn ‘niet geaccepteerde neiging tot sadisme’ kan manifesteren en een zo normaal mogelijk leven kan proberen te leiden.

Afwijkende behoeften (van de normaal geaccepteerde) zijn van alle tijden en alle plaatsen.
Of je nu rubber-, hakken-, leerfetisjist bent of sadist, masochist en zelfs pedofiel.
Of het nu aangeboren of aangeleerd is, doet er niet zo veel toe. Wel de manier hoe ermee om te gaan door zowel degene die er mee behept is als door zijn of haar omgeving.
Onderdrukken is meestal de zwaarste optie en over het algemeen kan men wel stellen dat de mens toch wel geneigd is om zijn neigingen te botvieren ‘in welke vorm dan ook’. En met alle gevolgen van dien. De mens is nou eenmaal een varken, alleen veel slimmer en denkt er al snel ongestraft mee weg te komen…